دو سال پیش توی خیابون یهو تبلیغ کنسرت شهرام ناظری رو دیدم

کلی عشق کردم و بلیط گرفتم کنسرتش با پسرش بود و در مجموع خیلی

خوب بود ولی اون تصنیف های قدیمیش رو اجرا نکرد و همچنان تشنه موندم!

تا اینکه دیروز شانسی تو نت دیدم استاد کنسرت داره و اونم تنها.سریع بلیط گرفتم.

الان واقعا خوشحالم.قمیشی و ناظری رو علاوه بر این که برام محبوبن توی زندگیم

هم آهانگاشون تاثیر داشته.میرم کنسرت!!!

در هوایت بی قرارم بی قرارم روز و شب سر ز کویت برندارم برندارم روز و شب زندگی پر از اتفاقات عجیبه.پر از زشتی پر از زیبایی پر از لحظه های غیر قابل پیش بینی ولی در نهایت دید من به زندگیه که باعث میشه زند

ژوزفین!! در ادامه کتاب هایی که در مورد دوران انقلاب فرانسه و ناپلئون میخوندم این بار کتابی خوندم در مورد ژوزفین.همسر اول و عشق بی وفای ناپلئون که زمان خودش یکی از زیباترین و دلربا ترین زنان دنیا بوده

امروز یه روز واقعا مزخرف بود.کاری که نباید میکردم رو کردم و نتیجش رو دیدم.

جایی که میخواستم برم نتونستم برم و تقریبا کل روز بی ثمر خونه بودم.پسرمو دعواش

کردم متاسفانه.از همه بدتر استقلال بدجور باخت اعصابم خورد شد.بازار هم شدیدا خراب

بود.تنها نکته ی مثبت امروز استخر رفتنم بود.

من مانده ام تنهای تنها

من مانده ام تنها میان سیل غمها

سیل غمها

روز به روز دارم شبیه به کسایی میشم که همیشه حتی از بچگی دوست نداشتم بهشون

شبیه بشم.روز به روز اعتقادم نسبت به همه چیز داره از بین میره.روز به روز دارم میبینم

شیطان قویترین نیروی دنیاست و هر کاری بخواد میکنه.....

چند وقت پیش تعریف یه رمان رو شنیده بودم از یه نویسنده سوئدی به اسم یوناس یوناسون. اسم کتاب" پیرمرد صد ساله ای که از پنجره پرید و ناپدید شد" بود.کتاب رو گرفتم و خوندم محشر بود یه سری اتفاقات پشت سر هم

اصولا آدم تو داری هستم و بیشتر حرفهامو نگه میدارم.شاید به جرات میتونم بگم حتی

نزدیکترین آدمهای زندگیم ۳۰ یا ۴۰ درصد منو میشناسن.کاری هم به کار کسی ندارم و کنجکاوی

تو زندگی کسی نمیکنم و توقعی هم از کسی ندارم ولی متاسفانه ۹۵ درصد مردم بر عکس منن.

یه چیزی رو زندگی بهم یاد داده اونم اینه که درد و دل کردن بدترین و بزرگترین اشتباه میتونه

باشه.

پ.ن دو روزه تپشه قلب دارم.

یه جوری مستم که هیچکس باورش نمیشه.مستی بهترین حسه.آدم هیچی نمیفهمه

هیچ غمی حس نمیکنی و کیلومترها از زمین و زمان فاصله داری....

همیشه یه اتفاقایی میفته که با خودم میگم مگه بدتر از اینم میشه؟؟

که یهو یه چیزایی پیش میاد که میفهمم بالاتر از سیاهی هم هست!

اتفاقات دیشب تا صبح واقعا فراتر از قدرت تحمل من بود.یعنی از این

بدتر هم میشه؟؟

هیچوقت فکرشو نمیکردم آخرین راه باقی مانده فرار باشه ولی متاسفانه

فقط فرار کردنه که برام مونده.کاش میشد از خودم هم فرار کنم.